İşgal ordusu, milislerden Gazze’deki operasyonları hayata geçirmek için yararlanıyor. Karşılığında bu milis gruplarına maaş ödeniyor ve bölgede toprak kontrolü sağlanmasına izin veriliyor. Bu bilgi askerlerden ve Gazze’de görev yapan işgalci komutanlardan geliyor.
Savaşın başından itibaren işgal ordusu, özellikle tünel arama ve şüpheli binaları arama gibi belirli işler için sivilleri kullanmıştı. Ancak son haftalarda, askerlerin ifadesine göre bu kullanım daha sistemli hâle geldi; şimdi bu milis gruplarıyla koordinasyon kuruluyor, bazen de fiili kontrol sağlanamıyor.
Her milis grubu onlarca silahlı kişiden oluşuyor; bunların çoğu Gazze’nin öne çıkan aşireti mensubu, örneğin “Ebu Şebab” ailesi gibi. Bu gruplar nakit ödeme alıyor, silah taşıma hakkına sahip ve yardım kamyonlarının yollarını kontrol ederek veya yoğun nüfuslu bölgelerde çadır kurulumlarından ücret tahsil ederek gelir elde edebiliyorlar.
Şin Bet, milis operasyonlarını denetliyor; hem savaşçıları hem de liderlerini örgütlüyor. Daha önce yalnızca “şawyş” olarak bilinen sivil görevlendirmelerle çalışan bu kişiler, artık geniş kapsamlı çatışmalara katılıyorlar. Özellikle Gazze’nin güneyinde, Refah ve Han Yunus bölgelerinde etkileri yüksek.
İşgalci israil Ordusu, bu milis faaliyetlerini yönetiyor olmasına rağmen, birçok saha komutanı bu duruma dair endişe duyuyor. Haaretz’in aktardığı bir komutan şöyle diyor: “Eninde sonunda bu iş yüzümüze patlayacak gibi görünüyor.” Ayrıca, bu grupların gerçek kontrol altında olmadıkları, savaş sorumlularına liderlik veya sorumluluk taahhütleri olmadığı belirtiliyor.
Komutanlar, milislerin işgal güçleri için kritik bölgelerde konuşlandığını söylüyor; bu kişiler, başlangıçta kendilerine verilen basit hizmet işlerinden farklı olarak artık büyük çaplı operasyonlara dahil ediliyorlar.
Bir asker, milislerin görevdeyken doğrudan göz önünde eğitim aldığını aktarıyor: “5–10 kişilik gruplar hâlinde görüyoruz. Bazen bizi endişelendiriyor çünkü kimse bize ne durumda olduklarını haber verme zahmetine girmiyor.” Ayrıca, işgalci jsrail Ordusu’nun son haftalarda bu milislere kendi komuta-kontrol sistemlerinde ordunun birliklerine verdiği işaretleri koymaya başladığına dair işaretler var.
Bir Gazze Tugayı’ndan bir subayın ifadesine göre: “Genel görevlerini bildirdiler, ama nihai amaçlarını söylemediler. Sahadaki subaylarla ilgili işlere karışmamamız, onların yollarını açmamız istendi.” Askerler ve komutanlar, işgal birlikleri ile milis grupları arasında sık sık gerilim yaşandığını, milislerin izinsiz yolları kestiklerini veya ordunun bilgisi olmadan hareket ettiklerini belirtiyorlar; koordinasyonun çok zor olduğu ifade ediliyor.