Kırılmayan Bir Halkın Ruhu: Uygurların Sessiz Direnişi

Kırılmayan Bir Halkın Ruhu

  Amerikan rüyasını yaşayarak geçen 37 yıl — ve halkımın kâbusunu sona erdirmek için verilen 37 yıllık mücadele.   9 Mayıs 1989’da ilk kez Amerika Birleşik Devletleri’ne geldim. Yeni bir hayat kurma umuduyla ailemi Doğu Türkistan’da bıraktım ve bu ülkenin özgürlüğüne ve demokrasisine daha ilk anda hayran kaldım. O günden bu yana bu ülke bana bir yuva, bir aile ve düşüncelerimi özgürce ifade ederek sesi bastırılan insanlar adına konuşabilme hakkını verdi.   Ben buraya bir öğrenci olarak geldim; bugün ise bir tanık olarak ayakta duruyorum — soykırımın ve sınır aşan baskının tanığı olarak.   Geçen on yıllara dönüp baktığımda, yanımda duran insanların desteği karşısında derin bir minnettarlık hissediyorum. İlk adımlarımı attığım Washington State University’deki araştırma merkezlerinden Beyaz Saray’ın koridorlarına; Yosemite’nin görkemli granit kayalıklarından Washington D.C.’nin sokaklarına kadar hayatımın çalışmalarını demokrasi değerlerine adadım. Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi’nin imzalanışının 250. yıldönümüne yaklaşırken, o metindeki temel sözlerin — “Yaşam, Özgürlük ve Mutluluğu Arama Hakkı”nın — benim 37 yıllık yolculuğumu nasıl şekillendirdiğini düşünüyorum. Burada kurduğum hayat için kalbim minnetle dolu; ellerim ise hâlâ adalet mücadelesiyle meşgul. Bana destek olan Faulkner ailesine ve yakınlarına, dostlarıma, çalışma arkadaşlarıma ve müttefiklerime: Bu Amerikan yolculuğunun bir parçası olduğunuz için teşekkür ederim.   Ancak bugün aynı zamanda kaybettiklerimi de hatırlıyorum. Çin Komünist Partisi (ÇKP), yürüttüğüm hak savunuculuğuna misilleme olarak emekli doktor olan kız kardeşim Gulshan Abbas’ı aldı ve haksız yere hapse attı. Onu her gün düşünüyorum. Birlikte geçirdiğimiz zamanların hatırası ve onun tutukluluğuna duyduğum öfke, kararlılığımı her geçen gün daha da güçlendiriyor.   Şi Cinping ile yapacağı görüşme öncesinde Başkan Trump’a, kız kardeşimi ve ÇKP tarafından haksız yere tutulan diğer vicdan mahkûmlarını hatırlamasını güçlü şekilde tavsiye ediyorum. Bu yıldönümünü onunla birlikte kutlamam gerekirdi; fakat bunun yerine yokluğunun yasını tutmak zorunda bırakılıyorum.   Beni susturmak için kız kardeşimi aldılar; ama bana daha yüksek sesle konuşmak için binlerce neden verdiler. Özgür bir ülkede nefes alarak geçirdiğim 37 yılın ardından korkmayı unuttum. Adaletin ışığı vatanımın en karanlık köşelerine ulaşana kadar dinlenmeyeceğim, geri adım atmayacağım ve mücadeleyi bırakmayacağım.   Benim kararlılığım vatanımda doğdu, ama Amerika’da çelikleşti. ÇKP bir rejimin gücüne sahip olabilir; fakat bizim elimizde hakikatin gücü var. Onların duvarları ve zindanları olabilir; ama bizim ay ışığımız ve yok olmayı reddeden kırılmamış bir halkın ruhu var.   Biz, her zalimin kâbusuyuz. Ve daha yeni başlıyoruz.   Kaynak: https://medium.com/%40rushanabbas