SBS News’in haberine göre, Avustralya’daki Uygur aktivistler, Çin’in yeni “etnik birlik” yasasının Uygur kimliği, dini ve kültürü üzerindeki kısıtlamaları daha da derinleştirebileceğinden ve yurtdışında yaşayanların karşı karşıya kaldığı riskleri artırabileceğinden endişe duyuyor.
1 Temmuz’dan beri yürürlükte olan yasa, ebeveynlerin çocuklarını yasanın hükümlerine uygun olarak yetiştirmelerini zorunlu kılıyor, okullara Mandarin dilini ve tek tip bir Çin kültürünü teşvik etme talimatı veriyor ve dini grupların dinin “Çinleştirilmesi”ni sürdürmelerini şart koşuyor.
Avustralya Uygur Tangritagh Kadınlar Derneği Başkanı Ramila Chanisheff, yasanın Uygurların yıllardır maruz kaldığı politikaları resmileştirdiğini söyledi.
“Bu seferki değişiklik, bunu yasallaştırmış olmalarıdır,” dedi.
İnsan hakları örgütleri, çoğu Doğu Türkistan’daki zorla çalışma kamplarında tutulan bir milyondan fazla Uygurun kaybolduğunu belgeledi.
Yasanın kapsamı yurtdışına da uzanıyor. 63. madde, Çin anakarasının dışındaki “etnik birliği” baltalayan örgüt ve bireylerin sorumlu tutulabileceğini belirtiyor — aktivistler, bu hükmün diasporadaki toplulukları sessizliğe zorlayabileceğini söylüyor.
Chanisheff, Avustralya dışına seyahat ederken de dahil olmak üzere izleme ve sınır ötesi baskı konusundaki endişelerini dile getirerek, “Uygurların Çin dışında yürüttüğü aktivizm, Çin hükümeti tarafından yasal olarak engellenebilir” dedi.
La Trobe Üniversitesi’nden emekli profesör James Leibold, yasanın Başkan Şi Cinping döneminde etnik farklılıkların tanınmasından zorla asimilasyona doğru yaşanan bir kaymayı yansıttığını belirtti. Leibold, bunun Uygurlar, Tibetliler ve Moğolların dillerini ve kimliklerini tehdit eden bir “otoriter tek kültür” oluşturma girişimi olduğunu söyledi.
Avustralya Dışişleri Bakanlığı, yasanın insan hakları üzerindeki etkilerinden endişe duyduğunu, konuyu Çin’e doğrudan ilettiğini ve Avustralya’da insanların özgürlüklerine yönelik yabancı müdahaleye müsamaha göstermeyeceğini belirtti.
