Başkent Bağdat’ın yanı sıra Babil, Basra ve Maysan gibi vilayetlerde seçimlerin boykot edilmesi çağrısında bulunan pankartlar asıldı ve gözlemciler bunu seçimlerin meşruiyetini henüz gerçekleşmeden baltalamaya yönelik bir erken saha girişimi olarak nitelendirdi.
Uzmanlar bu hareketin, boykot ve ret mesajları taşıyan afiş ve pankartlar gibi sokak araçları yoluyla seçim sürecinin meşruiyetini zayıflatmayı amaçlayan ve Sadr’ın “yolsuz” ve “utanmaz” olarak adlandırdığı kişilere karşı benimsediği retoriğin devamını yansıtan kurumsal çerçevenin dışındaki kasıtlı bir planın parçası olduğuna inanıyor.
Daha geniş bir strateji
Gözlemcilere göre Sadr taraftarlarının yürüttüğü kampanya, halkın seçim sürecine olan güvenini sarsmayı ve doğrudan müdahil olmadan süreci engellemeyi amaçlayan daha geniş bir stratejinin parçası olabilir. Bu yaklaşım, özellikle Sadr Şehri, Necef, Maysan ve Nasiriye gibi hareketin geleneksel olarak seçim kaleleri olarak kabul edilen bölgelerde halkın öfkesini emmeye ve oy vermekten kaçınmaya yönlendirmeye dayanıyor.
Iraklı ilişkiler uzmanı Ghaleb al-Daami, “Boykot, merkezi ve resmi olarak ilan edildikten sonra Sadr hareketi için ilan edilmiş ve net bir seçenek haline geldi ve hareketin alternatif listeler yoluyla katılma ya da dolaylı olarak diğer partileri destekleme olasılığı hakkındaki tüm spekülasyonları sona erdirdi” dedi.
Al-Daami, “Sadr hareketi, partizan olmayan sivil aktörlerle birlikte sahada boykot faaliyetlerini artırmaya başladı; bu durum, biriken siyasi başarısızlık duygusunun bir sonucu olarak Şiilerin çoğunlukta olduğu bölgelerde, özellikle merkez ve güneyde en düşük katılım oranlarına yol açabilir ve bu da yasallığını etkilemese bile seçim sürecinin moralini olumsuz etkileyecektir” dedi.
Sadr’ın seçimleri boykot etme kararının etkinliğini teyit eden ilk belirtiler ortaya çıkmaya başladı. Seçim verilerinin güncellenmesinde seçmen katılımında gözle görülür bir düşüş gözlemlendi ve bu durum Şii siyasi güçler arasında endişe yarattı ve bazılarını, özellikle en önemli seçmen rezervlerinden biri olarak kabul edilen güney bölgelerinde “organize devamsızlık” olarak tanımlanan duruma karşı koymak için saha ve medya kampanyaları başlatmaya sevk etti.
Sadr, dikkat çekici bir tutumla, yoksul insanların seçim kampanyaları sırasında siyasi bloklar tarafından dağıtılan parayı, bu bloklara oy vermemeleri koşuluyla kabul etmelerine izin verdi ve bu parayı “halktan çalınan bir hak” olarak tanımladı.
Gözlemciler bu tutumu, seçim sürecine fiilen katılmadan, rakiplerinin kendisine karşı kullandığı araçlardan yararlanmak ve meşruiyetlerini kendi araçlarının içinden zayıflatmak amacıyla doğrudan bir direktif olarak görüyor.
