Samsak ayrıca Pekin’in bu eylemlerinin bölgedeki Uygur ve Türk nüfusunu ciddi şekilde etkilediğini söyledi.
Samsak, X’te yayınlanan bir yazıda, “İskandinav ülkelerinin Çin’in Uygurlara ve diğer Türk halklarına karşı devam eden soykırımına ve Doğu Türkistan’ı işgaline karşı çıkmaması, küresel etik liderlik ve stratejik öngörüde benzeri görülmemiş bir hataya işaret ediyor. Ezici kanıtlara ve yaygın uluslararası kınamalara rağmen bu kasıtlı sessizlik, bu ulusların tarihsel olarak savundukları temel insan hakları ve ahlaki bütünlük değerlerinden muazzam bir sapma anlamına gelmektedir.”
https://twitter.com/Shukur_Samsak/status/1829952766921297975?t=ElNUjuhiZWhxqoE7SyDhCg&s=19
Ayrıca, bu eylemsizliğin İskandinav ülkeleri açısından sadece diplomatik bir eksiklik olmadığını, bunun yerine milyonlarca Doğu Türkistanlının her gün katlanmak zorunda kaldığı sistematik şiddet ve baskıyı zımnen onaylayan “derin bir etik ihanet” olduğunu belirtti.
“İskandinav ülkeleri bu vahim adaletsizlikleri resmen kabul etmeyerek ve kınamayarak, sadece insanlık onurunun öncüleri olarak miraslarını zayıflatmakla kalmıyor, aynı zamanda cezasızlığın devam etmesini de cesaretlendiriyor” dedi.
Samsak, bu ülkeleri geleneksel diplomasinin ötesine geçmeye ve benzeri görülmemiş düzeyde ahlaki ve stratejik cesareti benimsemeye çağırdı.
“Bu, Çin’in Uygurlara ve diğer Türk halklarına karşı devam eden soykırımının ve Doğu Türkistan’ı işgalinin resmi ve açık bir şekilde tanınmasını da içeriyor. Çığır açan bir uluslararası koalisyona öncülük etmeli, Çinli yetkililere karşı katı yaptırımlar uygulamalı ve Doğu Türkistan’ın bağımsızlık mücadelesine güçlü destek sağlamalıdırlar.” dedi.
Samsak sözlerini şöyle sürdürdü: “Bu tür kararlı adımlar sadece statükoya meydan okumakla kalmayacak, aynı zamanda İskandinavya’nın küresel sahnedeki liderliğini de yeniden ortaya koyacaktır. Dış politikalarını en yüksek adalet ve insan onuru standartlarıyla uyumlu hale getirerek, bu uluslar küresel etik sorumluluk için dönüştürücü bir emsal oluşturma fırsatına sahiptir. Bu sadece bir eylem çağrısı değil, insan hakları ve uluslararası adaletin savunulmasına öncülük etmenin, küresel düzeni yeniden şekillendirmenin ve ulusal çıkarları aşan evrensel değerlere bağlılığı teyit etmenin ne anlama geldiğinin derinlemesine yeniden tanımlanmasıdır.”
