Nöbetçi Eczaneler
Bugün Ukrayna ordusunun saflarında, Orta Asya’nın birçok yerlisi Rusya’ya karşı savaşıyor. Bunlardan biri de kendisini Ebu Yunus olarak adlandıran Türkmenistanlı bir Müslüman. 44 yaşında ve Rus işgalinin ilk günlerinden itibaren Şeyh Mansur gönüllü taburu saflarında Ukrayna için ayağa kalktı: çoğunlukla Müslümanlar, Çeçenya yerlileri ve Kuzey Kafkasya’nın diğer bölgelerinden gelenler burada savaşıyor.
Ben kendim Türkmenistan vatandaşıyım. Putin’in diktatörlük rejimine karşı savaşıyoruz,” diyor asker kendisi hakkında.
Ebu Yunus bir keskin nişancı. Şimdi cephenin en sıcak sektöründe, Bakhmut’ta. Harabeye dönen bu şehirde her gün her metre, her ev için savaşlar yapılıyor.
“24 Şubat sabahı Rusya’nın Ukrayna’yı işgal ettiği haberini aldım. Ertesi gün askeri kayıt ofisine geldim” ordu cepheye gitme kararını anlatıyor. “Vicdanım bu ülkeyi terk etmeme, bir korkak gibi kaçmama izin vermedi. Ukrayna’yı seviyorum. Güzel bir ülke, insanlar bana harika davranıyor, buraya kabul edildim. Ona ihanet edip gidemezdim.”
“Ayrıca ben Müslümanım,” diye vurguluyor Ebu Yunus. “Bir Müslüman her zaman gerçeğin tarafında, ezilenlerin tarafında olmalıdır. Rusya da terör ve diktatörlüğü beraberinde getiren bir ülke.
Ebu Yunus, Türkmenistan’ın Lebap bölgesindendir. 2018’den beri Ukrayna’da yaşıyor. Kiev’e birkaç günlüğüne geldiğini ve beş yıl kaldığını söylüyor.
“Buraya geldim ve dürüst olmak gerekirse, insanları gerçekten sevdim. Benimle nasıl iletişim kurduklarını, bana nasıl davrandıklarını gördüm” diyor. “Müslümanlara saygı duyuyorlar. Güzel bir ülke. Özgürlük. Kanunsuzluk yok, hiç yok. Polis kanunsuzluk düzenlemez. Saygıyla konuşurlar. Aslında Avrupa’ya gittim.”
Kadirov’a karşı çıkan Çeçenya yerlilerine ek olarak, Kırgızlar, Özbekler ve diğerleri de Şeyh Mansur taburunda savaşıyor. Göçmenler de Rusya’nın yanında savaşıyorlar: çoğunlukla eski mahkumlar veya karşılığında Rus vatandaşlığı almayı umarak bir sözleşme imzalayanlar. Ebu Yunus, hapiste yatan ve Rus PMC Wagner ile sözleşme imzalayan Orta Asyalıları anlamadığını söyledi. Ona göre, Rus ordusu cephedeki Wagner’i “top yemi” olarak kullanıyor ve bu tür saldırı uçaklarından kurtulma şansı çok düşük.
Rusya’daki göçmen işçiler camilerde cepheye alınıyor: Bu nasıl oluyor?
Türkmen vatandaşı, göçmenleri, özgürlük ve Rus vatandaşlığı vaadi karşılığında bile, Rusya’nın yanında savaşa hiçbir koşulda katılmamaya çağırıyor:
Ebu Yunus, “Buraya gidip savaşa gidip ölmektense aynı terime hizmet etmek daha iyidir. Orada dehşet yaşanıyor. “Korku devam ediyor. Sadece aptalca tırmanıyorlar ve tırmanıyorlar ve ölüyorlar. Wagnercilerin yüzde yüzü burada gruplar halinde ölüyor. Onlara ateş ediyoruz ve onları dövüyoruz ve top yemi olarak gönderiliyorlar.”
“Size basit bir örnek vereceğim. Ukrayna ordusunun pozisyonlarını belirlemek, bir Ukrayna havan topu veya tankının nereden ateş ettiğini anlamak için, Rus komutanlar, on Wagnerian’ı top yemi olarak gönderiyorlar.” – Ukraynalılar onlara vuruyor … Ve Rus komutanlar nereden vurduklarını görmek için aşağıya bakıyorlar. Bu şekilde kullanılacaksın – top yemi olarak.”
“İşgalciler, Ukrayna’yı işgal eden Putin rejimidir…… Ölmüyorlar, yabancı bir ülkede ölüyorlar” diye vurguluyor. “Bir camide çekilmiş bir video gördüm: [savaşa katılma karşılığında] vatandaşlık çağrısı yapıyorlar. Buraya Rusya Federasyonu vatandaşlığı almak için savaşmak isteyenlere şunu söyleyeceğim. : Vurup gideceğini sanıyorsan, boşuna düşünüyorsun. Bırak gitsin. Ülkene, vatanına sahip çıksan iyi olur!”
Ebu Yunus, memleketinde çatışmalara katıldığı için zulme uğrayacağını anladığını söylüyor. Ama bu onu korkutmuyor:
“Türkmenistan’a gelirsem beni böyle öldürecekler, böyle hapse atacaklar. Ne yapmalı? Eh, tüm hayatın boyunca sessiz kalma,” diye açıklıyor. – Bana bir şey olursa, o zaman bunu yapmanın kaderinde olduğu anlamına gelir. Şimdi korkmalı mıyım, yoksa ne? Onlara [benim üzerimde] güç mü veriyorsunuz? Allah’tan başka korkacak bir şeyim yok!”
Ebu Yunus ayrıca memleketinde durumdan memnun olmadığını ve Türkmenistan liderliğini açıkça eleştirmekten korkmadığını söylüyor.
Beni tehdit edecek hiçbir şeyleri yok: Orada [Türkmenistan’da] kimsem yok. Oradan ayrıldım. Kargaşadan bıktım,” diye açıklıyor. – Kendimi burada, Ukrayna’da buldum, kendimi tanıdım. Ne için yaşadığımı, ne için yaratıldığımı anladım. Ben Yüce Allah’a ibadet etmek için yaratıldım, başkasına değil. Birinden korkuyor musunuz? Artık yeter!”
Ebu Yunus ayrıca Türkmenistan halkını kaderlerini değiştirmeye karar vermeye çağırıyor.
“Bir şeyi değiştirmek için, insanların kendileri hareket etmelidir. Kimse gelip onlar için bir şeyler yapmayacak” diyor. – Türkmen halkına sabır diliyorum: İnşallah akılları başlarına gelir … Ve sonra birçokları” şimdi oturanlar susanlar “Ayağa kalkıp bir şeyler yapacaklar. Bizim atalarımız imanla yaşayan, örf ve adetlerini yerine getiren Türkmenlerdir… Keşke bugünün Türkmenlerini şimdi görebilselerdi. Onlarla hiçbir ilgileri olmadığını söylerlerdi.”
Kaynak: azathabar