Süleyman Aziz’in ifadelerine göre, Çin yönetimi Uygur Türklerini “mesleki eğitim” adı altında toplama kamplarına benzer merkezlerde tutuyor ve ardından zorla fabrikalara sevk ediyor. Bu süreçte bireylerin herhangi bir rızasının olmadığına dikkat çeken Aziz, insanların adeta modern kölelik koşullarında çalıştırıldığını vurguladı.
Şahid, çalıştırılan Uygurların sürekli gözetim altında tutulduğunu, hareket özgürlüklerinin tamamen kısıtlandığını ve en küçük itirazın ağır cezalarla sonuçlandığını belirtti. Aziz, “Bu bir istihdam politikası değil, açıkça sistematik bir sömürü düzenidir” ifadelerini kullandı.
Tanıklıklar, Çin’in Doğu Türkistan’da yalnızca kültürel asimilasyon politikaları yürütmekle kalmadığını, aynı zamanda ekonomik çıkarlar uğruna Uygur halkını zorla çalıştırdığını ortaya koyuyor. Ailelerin parçalandığını, insanların kimliklerinden koparıldığını belirten Aziz, yaşananların insanlık suçu boyutuna ulaştığını dile getirdi.
Uluslararası insan hakları kuruluşlarının raporları da bu tanıklıkları destekler nitelikte. Ancak tüm bu bulgulara rağmen Çin yönetiminin politikalarını sürdürmesi, küresel kamuoyunun tepkisinin yetersiz kaldığı yönünde eleştirileri beraberinde getiriyor.
Doğu Türkistan’dan gelen bu tür tanıklıklar, bölgede yaşananların münferit değil, sistematik ve devlet destekli bir baskı mekanizmasının parçası olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.
