Ahmet Selim KORKMAZ / Gazeteci (*)
Ülke gündemi son günlerde gözaltı süreçlerinin ardından itirafçı olan isimlerin açıklamalarıyla çalkalanıyor. Milletvekilliği için binlerce doların, bazı makam ve mevkiler için ise milyonlarca doların konuşulduğu iddialar, siyasetin ve güç ilişkilerinin perde arkasına dair tartışmaları yeniden alevlendiriyor.
Ancak ortada yeni keşfedilmiş bir mesele yok. Çünkü bu ülkede yalnızca milletvekilliği, belediye başkanlığı veya üst düzey bürokratik makamlar için değil, mahalle muhtarlığı gibi yerel görevler için bile ciddi paraların harcandığı, rakiplerin tehdit edildiği ve seçim süreçlerinin kişisel güç mücadelelerine dönüştürüldüğü uzun zamandır biliniyor.
Asıl mesele, bu iddiaların bugün kimler tarafından ve hangi şartlarda dile getirildiği…
Dün aynı masada oturanlar, aynı fotoğraf karesine girenler, aynı siyasi hareketin, kurumun, şirketin veya yapının gücünden yararlananlar; bugün işler tersine dönünce birbirlerinin sırlarını anlatmaya başlıyor. Bir zamanlar birlikte yürüdükleri yolları, şimdi itiraf kürsüsünden tarif ediyorlar.
Peki..
Makam dağıtılırken, para konuşulurken, nüfuz kullanılırken, rakipler saf dışı bırakılırken vicdan neredeydi? Güçten ve imkânlardan yararlanmak sorun değilken, hesap verme zamanı geldiğinde mi her şey birden hatırlandı?
Üstelik mesele yalnızca bir siyasi partiye, bir şirkete veya belirli bir çıkar grubuna indirgenebilecek kadar dar değil. İktidarında, muhalefetinde, yerel yönetiminde, bürokrasininde ve iş dünyasında benzer iddialar gündeme gelebiliyor. Çünkü sorun, tabeladan önce zihniyette aranmalı.
Bugün bir tarafta makam için para verdiği iddia edilenler, diğer tarafta o makamların dağıtımında etkili olduğu öne sürülenler, bir başka tarafta ise geçmişteki ilişkilerini anlatıp ceza indirimi elde etmeyi umanlar var.
Dahası, kamu görevlerinin ve siyasi makamların para, nüfuz veya tehdit üzerinden elde edildiği iddiaları yalnızca tarafların kendi arasındaki bir hesaplaşma değildir. Bu, doğrudan kamu güvenini, temsil makamlarının meşruiyetini ve vatandaşın adalet duygusunu ilgilendiren bir meseledir.
Vatandaşın yıllardır bildiği, duyduğu ve konuştuğu meseleler bugün itirafçıların ağzından dökülünce mi haber değeri kazanıyor? Yoksa mesele, herkesin bildiği sırların artık birbirine karşı silah olarak kullanılmaya başlanması mı?
Görünen o ki bazı ilişkilerde sadakat, ilke ve dava söylemi; güç, makam ve menfaat devam ettiği sürece geçerli. Menfaat bittiğinde ise dünün yol arkadaşları bugünün tanığına, sırdaşları birbirinin iddia makamına dönüşebiliyor.
Velhasıl, mesele yıllardır değişmiyor: Öküz ölmeden ortaklık bozulmuyor; ortaklık bozulunca da herkesin anlatacak bir hikâyesi ortaya çıkıyor.
Ama asıl sorulması gereken şu: Bu ülkede makamlar gerçekten millete hizmet etmek için mi isteniyor, yoksa bazıları için makam, satın alınacak bir yatırım ve gerektiğinde korunacak bir imtiyaz mı?
(*) Sayın Ahmet Selim Korkmaz’ın sosyal medya hesabından alınmıştır.
