Çin, işgal altında tuttuğu Doğu Türkistan’da yılın ilk 10 ayında 456.000 kişinin yeni istihdam edildiğini ve Pekin'in "mutlu ve uyumlu" bir Uygur toplumu oluşturmak için ekonomik kalkınmayı başarılı bir şekilde desteklediğini gösterdiğini söyledi.
Çin kontrolündeki Tengritagh Ağı'nın 25 Aralık'ta yaptığı açıklamaya göre, yetkililer yoksulluğu azaltmak için kilit bir ekonomik strateji olarak Uygur Özerk Bölgesi'nde "tam istihdam" arıyorlar.
"İstihdam, istikrarlı bir gelir kaynağı anlamına gelir ve istikrarlı bir gelir kaynağı, tüketme arzusunun önünü açar" diyen raporda, 456.000 kişinin işgücüne eklendiği belirtildi.
Ancak Uygur uzmanlar ve aktivistler, işlerin çoğunun, insan haklarının rutin olarak ihlal edildiği geniş bir "yeniden eğitim" kampları ağında gözaltına alınan veya hala gözaltında tutulan kişilerin zorla çalıştırılması anlamına geldiğini söyledi.
Dünya Uygur Kongresi Çin İşleri Komitesi'nin başkanı İlşat Hasen Kökbore, yetkililerin bu kişilerin gözetimini sürdürmek için zorla çalıştırmaya güvendiklerini söyledi.
RFA'ya verdiği demeçte, "Bu, boşta kalmamalarını, ancak çeşitli sektörlerle meşgul olmalarını sağlamayı içeriyor" dedi.
Kökbore, "Bu tür düzenlemelerin birincil amacı, onları iş günleri boyunca Çin gözetimine ve kontrolüne tabi tutmak ve nihayetinde Uygur ulusunu ortadan kaldırmayı amaçlamaktır." dedi.
Doğu Türkistan'daki veya Çin eyaletlerindeki fabrikalarda çalışmaya zorlanan kişilerin gönüllü katılımcılar olmadığını söyledi. Bunun yerine, yerel otoriteler zorlayıcı önlemler kullanıyor ve birçoğu, uluslararası alanda zorla çalıştırma olarak kabul edilen normal ücretlerin yalnızca bir kısmını alıyor, dedi.
Uzmanlar, Çin'in, teknik karmaşıklığı olmayan ve Çinli işçiler tarafından daha az tercih edilen bu işleri doldurmak için Uygurlara şiddetle ihtiyacı olduğunu söyledi.
Komünizm Mağdurlarını Anma Vakfı'nın Çin Araştırmaları direktörü ve Doğu Türkistan uzmanı Adrian Zenz, Uygur bölgesindeki bu tür zorla çalıştırmanın kökenlerini tartışırken iki önemli faktörün varlığını vurguladı.
İlk olarak, mesleki toplama kamplarında tutulan Uygurlar ve diğer Müslümanların ya kamp yerleşkesindeki fabrikalarda ya da yakınlardaki fabrikalarda zorunlu çalışmaya kaydırıldığını söyledi. Sonunda başka çalışma yerlerine ve diğer işgücü transfer programında yukarılara taşınacaklar.
Çin'in yoksulluğu azaltma politikasıyla ilgili ikinci plan, Uygur kırsalındaki fazla emekçileri doğrudan toplama kamplarıyla bağlantılı olmayan emek transfer programlarına yerleştiriyor.
Zenz, kapalı tesislerde askeri tarzda zorlayıcı eğitimden oluşan bu işe alma yönteminin her zaman tutarlı olmadığını, çünkü eğitimin farklı biçim ve şekillerde gerçekleştiğini ve amacın onları düşük vasıflı, yoğun emek isteyen üretime yerleştirmek olduğunu söyledi.
"Toplama kampı işçileriyle aynı fabrikada çalışabilirler" dedi.
Zenz, Çin hükümetinin Doğu Türkistan’da mutlak yoksulluğu ortadan kaldırmak ve sosyal istikrarı korumak için zorunlu çalıştırmayı teşvik ettiğini söyledi.
"Bu, [etnik] azınlıkları meşgul tutmak ve fabrikaları dağınık fabrikalar yerine daha kolay kontrol etmek için" dedi. "Bunlar aynı zamanda beyin yıkamanın ve zorunlu sürekli eğitimin yapıldığı, çoğu zaman da ailelerin ayrıldığı yerlerdir."
Bunun yerine ÇKP'nin aile haline geldiğini ve toplumdaki ana kontrol odağı haline geldiğini söyledi.
Zenz, "İnsanlar aynı zamanda topluluklarından da uzaklaştırılıyor" dedi. "Topluluklardan koparılmışlar ve güvenli fabrika yerleşkelerinde yaşıyorlar, dolayısıyla bu programa çok fazla hükümet müdahalesi oluyor."
Kaynak: RFA