ABD Çalışma Bakanlığı, Birleşmiş Milletler ve insan hakları örgütlerinin raporlarında, devletin yönettiği işgücü transfer programlarının 2016 yılından bu yana Uygur işçileri zorlayıcı koşullara, gözetime ve kültürel kısıtlamalara maruz bıraktığı iddia edilmektedir. Çinli yetkililer, Sincan’daki politikaların terörle mücadele, kalkınma ve işçi haklarının korunmasına odaklandığını belirterek bu iddiaları reddetmektedir.
Araştırmacılar, pamuk, güneş enerjisi malzemeleri, teknoloji, otomotiv parçaları ve metaller dahil olmak üzere birçok küresel sektörün, Uygurların zorla çalıştırılmasıyla bağlantılı olma riski taşıdığını tespit etti. Avustralya Stratejik Politika Enstitüsü de, bazı uluslararası şirketler ile Uygur işçileri iddia edilen kısıtlayıcı koşullar altında istihdam eden fabrikalar arasında bağlantılar olduğunu bildirdi.
ABD ve Avrupa Birliği, Sincan’daki zorla çalıştırma ile bağlantılı ithalatı kısıtlayan yasalar çıkardı. ABD’nin Uygur Zorla Çalıştırmayı Önleme Yasası binlerce sevkiyatı engellerken, AB de 2024 yılında benzer düzenlemeleri kabul etti. Uzmanlar, dünya çapında uygulamanın dengesiz olmasının, etkilenen malların denetimlerin daha zayıf olduğu pazarlara kaymasına neden olabileceği konusunda uyarıyor.
İnsan hakları grupları, zorla çalıştırmayı önlemek için işletmelere tedarik zinciri kontrollerini güçlendirmeleri ve gerekli özeni göstermeleri çağrısında bulundu. Çinli yetkililer ise Sincan’da işçi haklarının korunduğunu belirterek, sistematik ihlallere dair iddiaları reddetmeye devam ediyor.
